نازنین جان،
دنیا با تو
قشنگ‌تره.

نازنین عزیزم،

این صفحه رو ساختم چون بعضی حرف‌ها ارزش این رو دارن که یه جای مخصوص داشته باشن. حرف من هم خیلی ساده‌ست: خیلی دوستت دارم.

نه لازم بود مناسبت خاصی باشه، نه اتفاق عجیبی بیفته. خودِ بودنت، خودِ اینکه دوست منی، دلیل کافی بود. تو برای من یه دوست عالی هستی؛ از اون آدم‌هایی که آدم از داشتنشون ته دلش خوشحاله.

می‌خوام بدونی دوستیت برام ارزشمنده. تو لازم نیست هر روز بهترین حالت باشی تا برای من عزیز بمونی؛ تو روزهای خوب و روزهای سخت، برای من همون نازنینِ دوست‌داشتنی هستی.

اگه یه روز یادت رفت چقدر عزیزی،
برگرد اینجا و دوباره بخون:
من خیلی خوشحالم که دوستی مثل تو دارم.